Het regent voor het eerst sinds dit begon

Het regent voor het eerst sinds dit begon. Hopelijk houdt het aan, zodat de grond verzadigd raakt. Het voorjaar is in alle hevigheid losgebarsten, bomen bloeien overdadig, maar de grond is zo droog als geroosterd brood. Beneden spelen de kinderen pingpong op de eetkamertafel; hun stemmen klinken door tot boven, al is de deur dicht. Ik heb genoeg van ze, wil ze niet om me heen. Niet praten, zorgen, redderen, opruimen.

Daarom reed ik vanochtend naar het Milieuplein om het hout van de zandbak weg te brengen. Deze bak maakte mijn vader tien jaar geleden voor de verjaardag van onze oudste dochter. De laatste jaren deed het ding dienst als plantenbak op ons dakterras. Tot-ie dit voorjaar uit elkaar begon te vallen omdat het hout was gaan rotten. Op een zonnige zaterdagmiddag heb ik de bak leeggeschept; twintig zakken zand naar beneden gedragen. Het hout stond nog steeds op het plaatsje bij de achterdeur.

Er staat een lange rij auto’s, voor mij een oranje volkswagen busje dat helemaal volgepropt zit met oude rommel. Het busje staat stil, ik vraag me af of ik in de juiste rij sta. Een medewerker van Spaarnelanden loopt langs: we staan goed, we wachten allemaal. Intussen luister ik ongestoord naar Radio 4. Het journaal van tien uur meldt dat in Oostenrijk de maatregelen versoepeld worden: mensen mogen nu ook weer naar buiten voor iets anders dan een boodschap. Er zijn in Oostenrijk 500 mensen overleden, dat lijkt me heel weinig.

Na driekwartier nader ik de slagboom. Ik zie grote grijpkranen als gespreide vingers oude ijzeren spullen van de Schrootrunner takelen en laten vallen in een container. Er liggen zeker vijf schepen met schroot in het Spaarne. Naast het zwarte hek staan felgekleurde kliko’s voor verschillende soorten afval. Tussen de tegels bloeien de klaprozen. Eindelijk mag ik doorrijden, omhoog naar de verschillende afdelinkjes voor soorten afval: ijzer, papier, plastic en hout. De mannen staan in hun oranje hesjes om alles in goede banen te leiden. Niemand heeft haast; het is meivakantie, we gaan nergens heen. Als ik thuiskom bakken we een brood.