Het zal onder water ongezien verder groeien

Denk je dat je een goede schrijver bent? Zou je van je werk houden als het door iemand anders was geschreven? – dit zegt een personage van Curtis Sittenfeld, in Show don’t tell, de zojuist verschenen bundel korte verhalen die ik van harte aanbeveel.

Ben je een goede schrijver, zou je van je eigen werk houden – dat is een vraag die niet gemakkelijk te beantwoorden is. De afgelopen vijf jaar zijn er goede en minder goede teksten geweest, alles was oefening, ik heb heel veel geleerd. De beste schrijvers hebben nooit een cursus creative writing gevolgd ze schrijven en ze lezen, want schrijven leer je door te lezen. Het gaat erom je eigen stijl en toon te vinden, je eigen stem. En na vijf jaar durf ik te zeggen: er waren goede en minder goede teksten maar ik heb mijn stem gevonden.

En nu is het tijd om afscheid te nemen. Het belangrijkste was dat het gaande bleef en dat is gelukt. Het zal niet meer stoppen maar ook niet verder gaan op deze plek. Het kleedje waaraan ik werk, het ruwe materiaal, het zal onder water ongezien verder groeien; het is een onderzoek wat daar gebeurt. En of het ooit in een of andere vorm het licht zal zien dat weet ik niet, dat weet je als schrijver nooit er zijn factoren waarop je geen invloed hebt. Het enige dat je kunt doen is doorwerken, steeds opnieuw, hoe weerbarstig het ook is. Dank voor het lezen, lieve lezers van het eerste uur, want je bent pas schrijver als je wordt gelezen, door jullie ben ik schrijver geworden.